തോറ്റ നിഴലിന്റെ പ്രതിഛായ.

അമ്മയാണ്

മിഠായി കൊതിച്ച കണ്ണുകളുടെ,
ഉമ്മകൾ കൊണ്ടു ചോരപൊട്ടിയ
വരണ്ട ചുണ്ടുകളുടെ,
ചുളുങ്ങിയ പാവാടകളുടെ
മറവിൽ കുതിർന്നവരുടെ,
മുറിഞ്ഞ ദ്വാരങ്ങളിലൂടെ
നീറി വിസർജിച്ചവരുടെ,
മരിച്ചതിന്റെ പേരിൽ 
തൂക്കിലേറിയവരുടെ.

മരിച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ പെറുക്കുന്നയമ്മ.

മലർന്നോ കമഴ്ന്നോ
എന്നറിയാതെ മാംസത്തിൽ
കാമം ഛർദ്ദിച്ച നീലരക്തം
കണ്ടു കനലായ് തിളച്ച, മഴയായ് കരഞ്ഞ ഒടുവിൽ കരിക്കട്ടയായ് നനഞ്ഞുപോകാൻ സമ്മതം കിട്ടിയ
പാവമമ്മ.

പാതി തേങ്ങിയും, പാതി
യുറക്കെ ശപിച്ചും
മുഷിഞ്ഞ സാരി തുമ്പഴിച്ചു
നിലത്തു കിടത്തിയ
തൂക്കിലേറി മരിച്ച രൂപങ്ങളിൽ
നായ്പല്ലുകൾ തൊട്ടു കാണിച്ച
അവരുടെ അമ്മ

നീതിയുടെ
ചൂടുള്ള, ചൂരുള്ള ജഡവും,
എന്നും തിളക്കുന്ന സാമൂഹ്യ പാഥേയവും കൈകളിടത്തും വലത്തും കൂട്ടി പിടിച്ച് കരയുവാനാവാതെ പ്രാകി വിതുമ്പുന്ന
തോറ്റ നിഴലിന്റെ പ്രതിഛായ.

അമ്മയാണ്
കൈയ്യൂക്കിന്റെ
പിടിയിൽ പിടയുന്ന ന്യായാസനത്തിന്റെ
ത്രാസ്സിലെ പൊങ്ങിയിരിക്കുന്ന തട്ടിൽ
പൊള്ളുന്ന, മോങ്ങുന്ന നേരിന്റെ അമ്മ.